Mercedes Benz W113 Pagoda 230

Mercedes-Benz W113 jest drugą generacją prestiżowej serii roadsterów SL. Został zaprezentowany na salonie genewskim w 1963 roku jako następca sportowego 300 SL Roadster. Zaraz po premierze, dziennikarze nadali nowemu modelowi przydomek "Pagoda". Wynikał on z wklęsłego kształtu dachu (wersji hardtop), który przypominał zadaszenie dalekowschodnich świątyń. Projektantem Pagody, jak i wielu ówczesnych Mercedesów klasy wyższej, był Francuz Paul Bracq. Stworzone przez niego nadwozie nowego roadstera, w swoich czasach, uchodziło za bardzo nowoczesne.

Mechanicznie SL W113 spokrewniony był z modelem 220 SE (W111). "Odziedziczył" po nim m.in. przednie niezależne zawieszenie, dwuobwodowy układ hamulcowy wyposażony w tarcze na przedniej osi, zmodyfikowany silnik. Przy projektowaniu W113 dużo uwagi poświęcono bezpieczeństwu. Zastosowano kontrolowane strefy zgniotu, usztywniono kabinę pasażerską, opcjonalnie montowano pasy bezpieczeństwa, wnętrze pozbawiono niebezpiecznych kantów. Bezpieczny SL stracił pierwotną lekkość. W celu obniżenia masy auta do budowy niektórych elementów (pokrywa bagażnika, maska, poszycia drzwi) użyto aluminium.

Pagodę produkowano do roku 1971. Powstało 48 912 samochodów. To dużo, zważywszy, że W113 był topowym modelem sportowym Mercedesa. Już w latach 60. zyskał miano kultowego. Obecnie, głównie ze względu na swoją niezawodność, jest jednym z najpopularniejszych i najbardziej poszukiwanych samochodów klasycznych. Styl lat 60. jest dostępny za, względnie, niewielkie pieniądze. Nie brakuje firm specjalizujących się w odrestaurowywaniu W113.

Następcą Pagody jest dużo cięższy i bezpieczniejszy, choć nie mniej popularny, model R107.

230 SL (1963–1967)

• Lata produkcji: 1963 - 1966
• Silnik: typ M127 II, rzędowy 6-cylindrowy, pojemność: 2281 cm³, moc: 150 KM
• Skrzynia biegów: 4-biegowa manualna lub 4-biegowa automatyczna
• Wyprodukowano: 19 831 sztuk

Do pierwszych W113 montowano rozwiercony i zmodyfikowany (bardziej efektywny bezpośredni wtrysk) silnik z ówczesnej S-klasy (W111). Motory początkowo montowano głównie z ręcznymi 4-biegowymi skrzyniami. Rychło jednak sytuacja uległa zmianie, okazało się bowiem, że na rynku amerykańskim Pagoda zdobyła dużą popularność. Zaczęły przeważać skrzynie automatyczne.

Modele 230 SL uchodzą za najmniej zaawansowane technicznie i jednocześnie najbardziej sportowe odmiany Pagody. Na tylnej osi zamontowane były hamulce bębnowe, zawieszenie miało względnie twarde nastawy, silnik zaś najlepiej pracował na wysokich obrotach. Prędkość maksymalna wynosiła około 200 km/h, natomiast "setkę" auto osiągało w niecałe 10 sekund.

Zapraszamy do zapoznania się z procesem restauracji Pagody w naszej firmie:

nadwozie   podowzie   silnik   wnętrze   pozostałe prace